De honden wandel drie daagse in Tiel was ook dit jaar erg bijzonder. Tijdens de mooie wandelingen heeft Leo mijn ogen weer geopend.
Op vrijdagavond heeft hij het eerste uur bijna elke grasspriet en elke boom voorzien van een druppel. Hij plaste zoveel dat een mede wandelaar zich afvroeg waar hij al het water vandaan haalde. Tja, een eerste avond is natuurlijk erg spannend: wij hebben nog veel energie en lopen daardoor een redelijk tempo, Leo loopt voor het eerst sinds een erg lange periode aan de riem, hij loopt in een gebied waar hij nog niet eerder is geweest en dan nog al die andere honden..........
Op zaterdag heb ik Leo vroegtijdig laten stoppen met de wandeling. Hij hield het niet vol. Hoe zou dat komen? Iedereen heeft daarover zo zijn mening, zoals:
Het bijzondere is dat Leo zondag wel de hele wandeling heeft uitgelopen zonder problemen. Toen gingen opeens mijn ogen open: Leo heeft het op zaterdag niet vol kunnen houden door bijvoorbeeld alle indrukken van de vrijdag en zaterdag, de opwinding bij zijn baasjes. Hij was even overweldigd door alle emoties. Maar hoe zit het dan met zondag? Had hij alle emoties een plekje gegeven of heeft hij op wilskracht doorgelopen? Dit zal ik nooit te weten komen.