Elke dag neem ik ruim de tijd om met mijn honden lekker te wandelen in het bos. Ik kom erg weinig mensen tegen, maar het zijn altijd dezelfde. Zo kom ik regelmatig een mevrouw tegen met een blonde jachthond. Leo, mijn poedel vindt dit teefje geweldig. Jammer genoeg durft het teefje niet dichterbij te komen. Terwijl zijn baasje dapper doorstapt, blijft deze hond stilstaan. Wanneer ze zou kunnen praten zou ze heel hard tegen haar baas willen roepen: "Help, ik durf niet langs deze honden. Wat moet ik nou?". Het baasje kijkt niet op of om. Ze is bezig met haar dagelijkse rondje en kijkt nauwelijks naar de hond. Ze merkt daardoor niet dat haar hond een beetje in elkaar kruipt, en met grote angstige ogen de situatie gade slaat. Wanneer zij mij en mijn honden gepasseerd is, roept ze het onzekere teefje. Het teefje twijfelt wat ze zal doen. Ze wil graag naar haar baasje, maar ja, dan moet ze wel langs mijn honden. Na enig aarzelen bedenkt ze zich en neemt een sprint om zo snel mogelijk langs mijn honden te komen. Meestal maakt ze daarbij een enorme omweg. Het enige dat ik kan doen om deze hond te helpen, is ervoor te zorgen dat mijn honden deze jachthond niet gaan begroeten.
Telkens zeg ik tegen de mevrouw dat het teefje het erg moeilijk heeft. Ik probeer haar duidelijk te maken dat haar hond steun nodig heeft. En elke keer zegt de mevrouw dat het wel meevalt. Ze vindt dat ze maar moet wennen aan de ontmoeting met mijn honden.
Wat is hier allemaal aan de hond, bekeken vanuit de visie van Dog City?
De mevrouw heeft weinig oog voor haar honden. Ze is nauwelijks bezig met de emoties die haar hond toont. Daardoor denkt ze er ook niet over na hoe ze haar hond kan helpen. Het kan ook nog zo zijn dat ze op een hondenschool geleerd heeft, dat honden situaties zelf goed kunnen oplossen. Ik denk dat dit ook zo is. Daarbij stel ik wel de vragen:
Hoe kan deze baas haar hond helpen het teef niet moederziel alleen achterblijft? Dit teefje wordt telkens in de steek gelaten door zijn baasje. Telkens moet ze alleen haar boontjes doppen. Deze mevrouw kan haar hond helpen door rustig naar haar toe te lopen, eventueel aan te lijnen, om vervolgens samen langs mij en mijn honden te lopen.
Ik hoop dat mijn uitleg aan deze mevrouw uiteindelijk haar gedrag zal veranderen. Tot op vandaag begrijpt ze niet waarover ik het heb. Ik ben ervan overtuigd dat ik misschien iets in beweging heb gezet. Misschien is het maar een rimpel in de zee, maar uiteindelijk zal het toch een grote golf worden.