Als ik naar de kapper ga blijft mijn hulphond Koira rustig liggen, ook als ik naar een wasbak achter in de zaak moet en ik dus even uit zicht ben. Ze doet dit zelfs als het snoer van de föhn over haar heen 'schuurt'. Kortom het maakt haar niks uit wat er om haar heen gebeurt.
Gisteren was ik weer bij de kapper. Ik moest ergens anders zitten dan waar ik meestal zit. Koira was onrustig. Dat kan, en was eigenlijk heel logisch; het was daar nieuw en iets minder beschut.
Maar wat het meest opviel dat ze pas echt onrustig werd toen een andere kapster het even overnam. Ze bleef om zich heen kijken, ging vaak verliggen, likte af en toe haar bek, en bleef mij aankijken.
Misschien kwam het door de nieuwe kapster. Ze was wat stuurs en had een minder vriendelijke / gesloten uitdrukking op haar gezicht.
Even later moest ik naar de wasbak, die in dit geval nota bene dichter bij mijn stoel was als anders en ook nog in zicht. Binnen de kortste tijd stond Koira op. Eerst liep ze onwennig snuffelend de andere kant op maar toen ik haar zachtjes riep kwam ze snel naar mij toe en sprong zelfs tegen mij op. Ze krabde met haar poot en blafte een keer haar alarmblafje. Na een paar sussende woorden ging ze aan mijn voeten liggen.
Natuurlijk wilde ze niet dat deze dame aan mijn hoofd zat te plukken. Ze vertrouwde haar niet en wilde mij ondersteunen.
Echt, dit is zo super!
Terwijl ik mijn jas aantrok ging Koira mij ongevraagd allerlei losse dingen van de grond aangeven, een lego blokje van een klein kind en een houten spietje wat bij de deur lag. Ze wist echt niet wat ze met de situatie aanmoest. Ze deed dit uit pure stress.
Op de terugweg heb ik haar lekker even een eind laten rennen en snuffelen; even de kapperstress ontladen.
Een volgende keer ga ik weer op mijn oude plekje zitten en wil ik mijn 'eigen' kapster.
Achteraf kan ik het allemaal wel een beetje verklaren. Bij deze nieuwe kapster voelde ik me minder op mijn gemak. Ze werkte met minder overleg en haar houding stond me ook niet aan. Daar houd ik niet van en Koira voelde dat al veel eerder! Dat ze me dit allemaal wil vertellen............
Wat zijn honden toch geweldig en wat kunnen we veel van ze leren.
ingezonden door: Anita van Zalingen.