Sinds 2007 komen wij met onze hond Robbie bij Jolanda op cursus. Op een woensdagavond in januari van dit jaar vroeg zij aan de cursisten wie er nog een hondje bij wilde. Ze had op dat moment meerdere hondjes voor herplaatsing. Onderweg naar huis hadden Martin en ik het er over. Zouden we dat leuk vinden, een tweede hond en zouden we Robbie er een plezier mee doen...
Donderdags vroeg ik Jolanda om een beschrijving en foto's: Joep is een jack van 1 jaar oud. Hij is ruwharig, gecastreerd, reu, een koppie om verliefd op te worden. Joep is van karakter een echte jack russell: lief, zacht maar weet beslist wat hij wil. Wanneer hij iets wil, probeert hij het af te dwingen....
Joep werd herplaatst omdat zijn vorige eigenaren hem waarschijnlijk te veel vrijheid hadden gegeven en als hij zijn zin niet kreeg, beet hij je in je broekspijpen. Nu hadden ze een baby van een paar weken oud en Joep moest dus weg. Later, toen hij al een paar maanden bij ons was, hoorden we dat de vorige eigenaren zo bang van hem waren, dat ze hem naar de dierenarts hadden gebracht om hem in te laten slapen, zo onhandelbaar zou hij zijn.
Maar goed, we besloten dat we het wel wilden proberen, mits het goed zou klikken met Robbie. Dus op zaterdagmorgen gingen we met z'n drieen op stap.
We maakten kennis met Joep, een beweeglijk hondje, dat nogal woest in zijn vacht zat. Na een tijdje hebben we Robbie erbij gehaald en de heren leken elkaar wel aardig te vinden. Dus Joep ging met ons mee. Het advies van Jolanda was om hem in het begin meteen goed duidelijk te maken wat de regels zijn, streng aanpakken.
Toen Joep bij ons over de drempel stapte, kwam hij in een nieuwe wereld. Een wereld met een konijn, dat binnenshuis is en mega interessant was. (De eerste tijd hebben we hem duizenden keren bij het hok weggehaald, het konijn stond inmiddels op een tafeltje zodat hij er niet bij kwam). Een wereld waarin hij gewoon in de bench ging, vlees at in plaats van brokken, waar hij langere wandelingen maakte, naar het bos ging, en een tuigje droeg in plaats van een halsbandje, boven alles een wereld waarin hij gewenst was. En bij een nieuwe wereld, een nieuw leven, hoort natuurlijk ook een nieuwe naam. Joep werd Gijs
De eerste tijd vond ik niet makkelijk. Martin was veel weg voor zijn werk. Na een paar dagen was ik blij dat Martin weer gewone werktijden had, ik durfde Robbie en Gijs niet alleen te laten, niet bij elkaar en Gijs niet bij het konijn. Het was best een hectische periode, maar ik dacht ook; als het nu kan, kan het altijd
In de eerste week heb ik hem naar een trimster gebracht. Hij had een ontzettend lange vacht en voelde ook niet zo fris aan. Vanuit de kalmerende signalen gezien en als je bedenkt hoeveel stress hij had, was dat absoluut geen goed plan. Aan de andere kant dacht ik; hij is toch al gestresst en voelt zich vast beter zonder al dat haar. Gijs werd geplukt en ik ging met een compleet andere hond naar huis.
Gijs zocht wel contact, wilde wel bij je liggen maar als je ging verzitten, gromde hij. Ook was hij erg bezitterig naar speeltjes toe.
Gaandeweg kwam de rust in huis. We leerden elkaar steeds beter kennen. Gijs kreeg een paar keer een kinesiologie behandeling van Jolanda. Gijs ging mee in het ritme van ons. Hij ging ook gewoon mee naar cursus in de groep van Robbie en mee naar het speuren.
In mei zijn Martin en ik getrouwd en Robbie en Gijs waren er de hele dag bij. Ze gingen mee foto's maken en waren erbij in het gemeentehuis. Daarna gingen we met z'n vieren een midweek naar Zeeland. Dat was enorm spannend voor Gijs. Na die vakantie moesten Robbie en Gijs enorm bijkomen. Ze waren nog weken van slag.
Gijs is nu ruim 10 maanden bij ons en intussen helemaal ingeburgerd. Hij is zoveel veranderd! Gijs is ontzettend enthousiast, vrolijk, aanhankelijk en knuffelig. Hij ligt graag op schoot bij je, gewoon om het bij je zitten. Hij is dikke maatjes met onze Robbie, ze kunnen samen lekker klieren en trekspelletjes spelen.
Van zijn vorige eigenaren hebben we nooit meer iets gehoord. Soms denk ik nog wel eens aan ze, zouden ze nog wel eens aan Joep denken? Zouden ze hem nog herkennen? Wij hebben in ieder geval een ontzettend leuke hond aan hem!
Geschreven door: Marloes Hink